Armia radziecka łamiąc pakt o nieagresji atakują wschodnią Polskę. Był to ogromny cios dla Polaków. Zostaliśmy zaatakowani z dwóch stron, tak więc nie tak trudno się dziwić, że Polska została podbita w niespełna pięć tygodni. Tak szybka wojna jeszcze nigdy nie miała miejsca w przeszłości. Niemcy zaatakowali Polskę bez żadnej zapowiedzi o 6 rano. A walka między Polakami a Niemcami była do tego stopnia spokojna, że trudno było sobie pomyśleć, że to jest wojna. Polska musiała walczyć z największą siłą militarną w historii. Francja oraz Anglia w żaden sposób nie pomogła Polakom. Sowieci po przekroczeniu granicy wypowiedzieli nam wygraną dla nich wojnę. Stawialiśmy niewielki opór, niszczyli mosty i inne strategiczne punkty. Mieliśmy broń maszynową, dzięki czemu kilka razy wytrąciliśmy Niemców z równowagi. Walczyliśmy bardzo dobrze. Rozpoznawaliśmy i opóźnialiśmy Niemieckie oddziały. Mimo to koniec Polskiej armii był bliski. Zbieraliśmy oddziały do Rumuni. Do niewoli trafiła ogromna ilość Polaków. Nie mogli oni uwierzyć, że kampania skończyła się tak szybko.
Podczas II wojny światowej społeczność warszawska postanowiła zebrać się w grupę i stworzyć powstanie warszawskie by odbić okupowaną Warszawę. Na ich szczęście pomogło nam lotnictwo amerykańskie. Wrzucili tysiące ton ładunków z czego Polacy przejęli niewielką część, reszta została zebrana przez wrogów. Więcej Ameryka już nam nie pomogła. Chłopi jacy zostali zaciągnięci do obrony Warszawy podczas powstania nie zdziałali tego czego od nich oczekiwano. Próbowaliśmy prosić o pomóc sowietów jednak oni nie przystali na nasze prośby. Doszło nawet do momentu, iż było więcej broni niż powstańców. W interesie Stalina było wymordowanie jak największej liczby Polaków. Niektórzy sądzili, że kapitulacja jest bliska. Zastanawiano się nad tym czy poddać się czy zginąć. Przez dwa miesiące Polacy prowadzili nierówną walkę aż przyszedł początek października w którym wszyscy zdali sobie sprawę, iż poddanie się jest konieczne. 2 października doszło do podpisania aktu o kapitulacji. Poddani powstańcy zostali pojmani i traktowani jako jeńcy. 15 tysięcy powstańców trafiło do niemieckich obozów jenieckich.
Czas to pieniądz?.Dobrze, ale czy dla wszystkich?.
Dzisiaj każdy gna za pieniędzmi. Ludzie zachowują się jakby postradali zmysły. Pieniądz owszem jest ważny ale nie najważniejszy. Trzeba pamiętać także o innych sprawach. Czym jest dla nas rodzina, przyjaciele i znajomi?. Niektóre osoby nie biorą tego w ogóle pod uwagę. Dla nich liczy się tylko pieniądz i obracanie gotówką. Dobrze, ale nie może odbywać się to za wszelką cenę. Na szczęście istnieją jeszcze ludzie, którzy potrafią się cieszyć z wszystkiego innego aniżeli pieniądze. Oni mają czas dla siebie i dla innych. Nie gnają z domu do pracy i na odwrót. To jest wspaniałe. Nie zatracili piękna życia i potrafią czerpać radość i zadowolenie nie tylko z gotówki. Myślę, że pieniądz zawsze będzie najważniejszy dla tych pazernych i chciwych osób, których nic nie może nigdy ominąć. Oni za wszelką cenę doszukują się wszędzie pieniądza. Ten stanowi dla nich sens żywota. Jednak nie tędy droga. Rzeczy materialne bywają złudne. Są przecież wartościami przemijającymi.
Kobieta cóż o niej można rzec w dwóch słowach?. Chciałaby uchodzić za damę. Często jest niezdecydowana. Kocha robić zakupy. Rzadko potrafi oszczędzać. Wartością nadrzędną stanowi dla niej rodzina. Dba o urodę. Jest zainteresowana modą. Szuka przygód. Nie lubi marnować czasu. Każdą chwilę jest w stanie odpowiednio spożytkować. Nawet jeśli dla innych są to rzeczy błahe. Lubi biżuterię. Dąży do stworzenia ogniska domowego. Czasami bywa złudną. Czasami nie wie czego chce. Często nie potrafi określić, co jej jest potrzebne. Niezmiernie lubi plotki. Potrafi godzinami rozmawiać przez telefon. Dobrze, gdy ma uporządkowane życie. Stroni od prasowania. Kobiety są zmienne. Niektóre uwielbiają gotować. Inne w ogóle się za to nie biorą. Kobieta ceni ład i porządek. Często chaos wkrada się w jej plany. Czasami nie potrafi poradzić sobie z problemami. Tylko co poniektóra dama potrafi brnąć do przodu pomimo przeciwności losu.